Kıyâmet Suresi: Arapçası ve Türkçe Meali

Rahmân, Rahîm Allahın ismiyle

1Yo... Kasem ederim o kalkım gününe (yevm-i kıyame'ye).

2Yine yo... Kasem ederim o pişman cana (nefs-i levvame'ye).

3İnsan sanır mı ki derleyemeyiz kemiklerini?

4Evet derleriz kadir olarak tesviyeye bile parmaklarını.

5Fakat insan ister önünde fücur etmesini.

6Sorar: ne zaman diye o Kıyamet günü.

7Ne vakıt ki o göz şimşek çakar.

8Ve Ay tutulur.

9Ve Güneş ve Ay toplanır.

10Der o insan o gün: nereye kaçmalı? (eynel'mefer).

11Hayır hayır, yok bir siper.

12Rabbınadır ancak o gün karar.

13Ayıtılır insan o gün, yaptıklarile mukaddem, müahhar.

14Doğrusu insan kendine karşı bir basîrettir.

15Dökse de ortaya ma'ziretlerini.

16Depretme ona dilini ivedinden onu.

17Çünkü bize aiddir onun cem'i ve Kur'anı.

18Biz okuduk mu o vakıt ta'kıyb et o Kur'anı.

19Sonra bize aiddir yine onun beyanı.

20Hayır hayır siz pişîni seviyorsunuz.

21Ve Âhıreti bırakıyorsunuz.

22Nice yüzler o gün ışılar parlar.

23Rabbına nâzır.

24Nice yüzler de o gün ekşir pusarır.

25Anlar ki kendilerine bel kıran yapılır.

26Hayır hayır ne zaman ki o can köprücüklere dayanır.

27Ve denilir: kim var bir okuyacak?

28Ve sezer o dem temamelfirak.

29Ve dolaşır el ayak, bacağa bacak.

30Rabbınadır o gün yalnız mesak.

31Fakat o ne sadaka verdi ne namaz kıldı.

32Ve lâkin yalan dedi ve döndü.

33Sonra da gerneşe gerneşe ehline gitti.

34Gerektir sana o belâ gerek.

35Evet, gerektir sana o belâ gerek.

36Sanır mı insan muhmel bırakıla.

37Değil miydi bir nutfe dökülen menîden?

38Sonra bir aleka, oldu derken biçimine koydu, derken tesviye etti de.

39Yapdı ondan da iki eşi: erkek ve dişi.

40O, ölüleri diriltmeye kadir değil mi?