Zâriyât Suresi: Arapçası ve Türkçe Meali

Rahmân, Rahîm Allahın ismiyle

1O tozdurup savuranlara

2Derken bir ağırlık taşıyanlara

3Derken bir kolaylıkla akanlara

4Derken bir emir taksim edenlere kasem olsun

5Ki muhakkak o size va'd olunan her halde doğrudur

6Ve muhakkak ki ceza şübhesiz vakı'dir

7O düzgün hâreli Semaya kasem ederim

8Ki siz pek muhtelif bir kavl içinde bulunuyorsunuz

9Ondan çevirilen çevrilir

10O kahrolası yalancılar

11O serhoşluk içinde yaptığını bilmezler

12Soruyorlar: ne zaman o ceza günü? (yevmi dîn)

13Ateş üzerinde kıvranacakları gün

14Dadın diye fitnenizi: bu, işte o sizin acele istediğiniz

15Şübhesiz ki müttekiler Cennetlerde pınar başlarındadır

16Alarak rablarının kendilerine verdiğini, çünkü onlar bundan evvel güzellik yapmayı âdet edinmişlerdi

17Geceden pek az uyuyorlardı

18Ve saher vakıtları hep istiğfar ederlerdi

19Ve mallarında sâil ve mahrum için bir hak vardı

20Arzda da âyetler var iykan ehli için

21Nefislerinizde de, halâ görmiyecekmisiniz

22Semada da rızkınız ve o va'dolunduğunuz

23İşte o Göğün ve Yerin rabbına kasem ederim ki o şübhesiz haktır sizin nâtık olmanız gibi

24Geldi mi sana İbrahimin ikram edilen müsafirlerinin kıssası?

25O vakıt ki üzerine girdiler de «selâm» dediler. «Selâm, görülmedik bir kavım» dedi

26Hemen bir bahâne ile ehline gitti, bir semiz dana getirdi de

27Onu yakınlarına koydu, yemeğe buyurmaz mısınız? Dedi

28O vakıt onlardan içine bir korku düştü Korkma dediler ve kendisine alîm bir oğlan tebşir ettiler

29Bunun üzerine hatunu bir çığlık içinde döndü de elini yüzene çarptı ve akîm bir kocakarı, dedi

30Dediler: öyle Rabbın buyurdu, şübhesiz alîm o, hakîm o

31İbrahim, o halde asıl me'muriyyetiniz nedir? ey mürselûn, dedi

32Biz, de dediler: Mücrim bir kavme gönderildik

33Üzerlerine çamurdan taşlar salmak için

34Rabbının nezdinde damgalanmışlar müsrifler için

35Binnetîce orada bulunan mü'minleri çıkardık

36Fakat bir haneden başka orada Müsliman da bulmadık

37Ve öyle elîm azabdan korkacaklar için orada bir âyet bıraktık

38Bir de Musada: ki onu bir sultanı mübîn ile Fir'avne gönderdikde

39O bütün kuvvetiyle tersine gitti: sâhir veya mecnun, dedi

40Onun üzerine biz de tuttuk kendisini ve ordularını deryaya fırlatıverdik: namerdlik ederken o leîm

41Bir de Âd de: ki üzerlerine o köklerini kesen rüzgarı salıvermiştik

42Uğradığı bir şey'i bırakmıyor, mutlak onu çürütüp kül gibi ediyordu

43Bir de Semudda: ki onlara bir zamana kadar istifade edin denilmişti de

44Rablarının emrinden azgınlık ettiler, bu yüzden o sâika kendilerini yakalayıverdi, bakınıp duruyorlardı

45O vaktı bir kalkınmaya da güç yetiremediler, bir yardım da görmediler

46Daha evvel de Nûh kavmini, çünkü hep onlar yoldan çıkmış fâsık birer kavm idiler

47Bir de Semaya bakın biz onu kuvvetle bina ettik ve şübhe yok ki biz çok vüs'a malikiz

48Arzı da döşedik, bakınız biz ne güzel döşeriz

49Hem her şeyden iki çift yarattık ki düşünesiniz

50O halde hemen Allaha kaçın, haberiniz olsun ki ben size ondan bir açık nezîrim

51Ve Allahla beraber başka bir Tanrı uydurmayın, haberiniz olsun ki ben size ondan bir açık nezîrim

52Böyle, bunlardan evvelkiler bir Resul gelince behemehal ya sahir dediler ya mecnun

53Hep buna vasıyyetleştiler mi? Hayır hep onlar azgın kavımlar

54Onun için onlardan yüz çevir, artık sen levm olunacak değilsin

55Onunla beraber va'z-u nasıhate devam et, çünkü va'z, mü'minlere fayda verir

56Ve ben, Cinn-ü İnsi ancak bana kulluk etsinler diye yarattım

57Ben onlardan bir rızk istemiyorum, bana yemek yedirmelerini de istemiyorum

58Şübhe yok ki Allah, rezzak, kuvvet sahibi metîn o

59Onun için muhakkak ki o zulm edenlere arkadaşlarının payı gibi dolgun bir pay vardır, şimdi onu acele etmesinler

60artık o va'dolundukları günlerinden vay o küfredenlere!...