Şuarâ Suresi Okunuşu, Arapçası ve Türkçe Meali

Bismillâhirrahmânirrahîm

Rahmân, Rahîm Allahın ismiyle

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

1Tâ Sîn Mîm

Ta, Sin, Mim.

طسم

2Tilke âyâtül-kitâbil-mübîn

Bunlar sana o mübin kitabın âyetleri

تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ

3Lealleke bâhıun nefseke ellâ yekûnû mü'minîn

Sen âdetâ kendine kıyacaksın mü'min olmıyacaklar diye

لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ

4İn neşe' nünezzil aleyhim mines-semâ'i âyeten fezallet a'nâkuhüm lehâ hâdıîn

Dilersek üzerlerine Semadan bir âyet indiriveririz de ona boyunları eğile kalır

إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ

5Vemâ ye'tîhim min zikrin miner-rahmâni mühdesin illâ kânû anhü mü'ridîn

Bununla beraber Rahmandan kendilerine yeni bir zikir gelmiyor ki ondan yüz çevirmiş olmasınlar

وَمَا يَأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنَ الرَّحْمَٰنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا عَنْهُ مُعْرِضِينَ

6Fekad kezzebû feseye'tîhim enbâ'u mâ kânû bihî yestehzi'ûn

Evet tekzib etmekteler, fakat onlara o istihza ettikleri şeyin müdhiş haberleri gelecek

فَقَدْ كَذَّبُوا فَسَيَأْتِيهِمْ أَنْبَاءُ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ

7Evelem yerav ilel-erdı kem enbetnâ fîhâ min külli zevcin kerîm

Arza bir bakmadılar da mı? biz onda her hoş çiftten ne kadar bitirmişiz.

أَوَلَمْ يَرَوْا إِلَى الْأَرْضِ كَمْ أَنْبَتْنَا فِيهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ

8İnne fî zâlike le'âyeten vemâ kâne ekseruhüm mü'minîn

Şübhesiz ki bunda mutlak bir âyet var, hemde ekserîsi mü'min olmadı

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ

9Ve inne rabbeke lehüvel-azîzür-rahîm

Ve şübhesiz ki rabbın o öyle azîz, öyle rahîm

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

10Ve iz nâdâ rabbüke mûsâ enitil-kavmaz-zâlimîn

Bir vakıt da rabbın, Musaya nidâ buyurdu: git o zalim kavme dedi

وَإِذْ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰ أَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ

11Kavme fir'avne elâ yettakûn

Fir'avn kavmine, daha sakınmıyacaklar mı?

قَوْمَ فِرْعَوْنَ ۚ أَلَا يَتَّقُونَ

12Kâle rabbi innî ahâfü en yükezzibûn

Yarab! dedi: doğrusu ben korkarım ki beni tekzib ederler

قَالَ رَبِّ إِنِّي أَخَافُ أَنْ يُكَذِّبُونِ

13Veyadîku sadrî velâ yentaliku lisânî fe ersil ilâ hârûn

ve Göğsüm daralır, dilim açılmaz, onun için Harûna da risalet ver

وَيَضِيقُ صَدْرِي وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَانِي فَأَرْسِلْ إِلَىٰ هَارُونَ

14Velehüm aleyye zenbün fe ahâfü en yaktülûn

Hem onlara üzerinde bir günah var, ondan dolayı korkarım ki hemen beni öldürürler

وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنْبٌ فَأَخَافُ أَنْ يَقْتُلُونِ

15Kâle kellâ fezhebâ bi'âyâtinâ innâ meaküm müstemiûn

Hayır, buyurdu: haydi ikiniz bir, âyetlerimizle gidin, her halde biz sizinle beraberiz, dinliyoruzdur

قَالَ كَلَّا ۖ فَاذْهَبَا بِآيَاتِنَا ۖ إِنَّا مَعَكُمْ مُسْتَمِعُونَ

16Fe tiyâ fir'avne fekûlâ innâ rasûlü rabbil-âlemîn

Haydin Fir'avne varın da deyin: inan biz, rabbülaleminin resulüyüz

فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِينَ

17En ersil meanâ benî isrâ'îl

Beni İsraili bizimle beraber salıver

أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ

18Kâle elem nürabbike fînâ velîden velebiste fînâ min umürike sinîn

Â, dedi: seni çocukken bizde büyütmedik mi? hem bizde ömründen senelerce kaldın

قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ

19Vefealte fa'letekelletî fealte ve ente minel-kâfirîn

Hem de o yaptığın fi'li yaptın, o halde sen o nankör kâfirlerdensin

وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِي فَعَلْتَ وَأَنْتَ مِنَ الْكَافِرِينَ

20Kâle fealtühâ izen ve enâ minad-dâllîn

O vakıt, dedi: o fi'li yaptım şaşkınlardandım

قَالَ فَعَلْتُهَا إِذًا وَأَنَا مِنَ الضَّالِّينَ

21Feferartü minküm lemmâ hıftüküm fevehebe lî rabbî hukmen vecealenî minel-mürselîn

Onun üzerine vaktâki sizden korktum, içinizden kaçtım, derken rabbım bana huküm ihsan buyurdu ve beni mürselinden kıldı

فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكْمًا وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُرْسَلِينَ

22Vetilke ni'metün temünnühâ aleyye en abbedte benî isrâ'îl

O başıma kakdığın bir ni'met de Beni İsraili kul, köle edinmiş olmandır.

وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنْ عَبَّدْتَ بَنِي إِسْرَائِيلَ

23Kâle fir'avnü vemâ rabbül-âlemîn

Fir'avn, rabbülâlemin de nedir? dedi

قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ الْعَالَمِينَ

24Kâle rabbüs-semâvâti vel-erdı vemâ beynehümâ in küntüm mûkınîn

Göklerin ve Yerin ve bütün aralarındakilerin rabbı, eğer ehli yakîn iseniz dedi

قَالَ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ إِنْ كُنْتُمْ مُوقِنِينَ

25Kâle limen havlehû elâ testemiûn

Etrafındakilere dinlemezmisiniz? dedi

قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُ أَلَا تَسْتَمِعُونَ

26Kâle rabbüküm verabbü âbâ'ikümül-evvelîn

Rabbınızın ve evvelki atalarınızın rabbı dedi

قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ

27Kâle inne rasûlekümüllezî ursile ileyküm lemecnûn

Her halde size gönderilmiş olan resulünüz mutlak mecnun dedi

قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ الَّذِي أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ

28Kâle rabbül-meşrikı vel-mağribi vemâ beynehümâ in küntüm ta'kılûn

Meşrık ve Mağrıbın ve bütün aralarındakilerin rabbı, eğer siz âkıl iseniz dedi

قَالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ

29Kâle le-inittahazte ilâhen ğayrî le-ec'alenneke minel-mescûnîn

Yemin ederim ki dedi: eğer benden başka bir ilâh tutarsan seni mutlak ve muhakkak zindandakilerden ederim

قَالَ لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلَٰهًا غَيْرِي لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُونِينَ

30Kâle evelev ci'tüke bişey'in mübîn

Ya, dedi: sana ap açık isbat edecek bir şey getirdimse demi?

قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُبِينٍ

31Kâle fe ti bihî in künte minas-sâdikîn

Haydi, dedi: getir onu bakayım sadıklardan isen

قَالَ فَأْتِ بِهِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ

32Fe elkâ asâhü fe izâ hiye sü'bânün mübîn

Bunun üzerine Asasını bırakıverdi, ap açık bir ejderha kesiliverdi

فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُبِينٌ

33Venezea yedehû fe izâ hiye beydâ'u linnâzırîn

Bir de elini çekti çıkardı, o da bakanlara bem beyaz oluverdi

وَنَزَعَ يَدَهُ فَإِذَا هِيَ بَيْضَاءُ لِلنَّاظِرِينَ

34Kâle lilmele'i havlehû inne hâzâ lesâhirun alîm

Etrafındaki cem'ıyyete bu, dedi: her halde bilgiç bir sihirbaz

قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُ إِنَّ هَٰذَا لَسَاحِرٌ عَلِيمٌ

35Yürîdü en yühriceküm min erdıküm bisihrihî femâzâ te'mürûn

Sihrile sizi yerinizden çıkarmak istiyor, binaenaleyh ne emredersiniz?

يُرِيدُ أَنْ يُخْرِجَكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ

36Kâlû ercih ve ahâhü veb'as fil-medâ'ini hâşirîn

Bunu ve kardeşini dediler; eğle, şehirlere de derleyiciler yolla

قَالُوا أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَابْعَثْ فِي الْمَدَائِنِ حَاشِرِينَ

37Ye'tûke bikülli sehhârin alîm

Bütün bilgiç sihirbazları getirsinler

يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍ

38Fecümias-seharatü limîkâti yevmin ma'lûm

Bu suretle ma'lûm bir gün miykat ta'yin olunarak sihirbazlar cemolundu

فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيقَاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ

39Vekîle linnâsi hel entüm müctemiûn

Ve halka siz toplu musunuz denildi

وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنْتُمْ مُجْتَمِعُونَ

40Leallenâ nettebius-seharate in kânû hümül-ğâlibîn

Sanırız bizler sihirbazlara tabi' olacağız şayed onlar olursa galibler

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ إِنْ كَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ

41Felemmâ câ'es-seharatü kâlû lifir'avne e'inne lenâ le-ecran in künnâ nehnül-ğâlibîn

Derken vaktâ ki sihirbazlar geldiler Firavne elbette: biz galip gelirsek bize mutlak ecir var ya? dediler

فَلَمَّا جَاءَ السَّحَرَةُ قَالُوا لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغَالِبِينَ

42Kâle neam ve inneküm izen leminel-mükarrabîn

Evet, dedi: hem siz o vakıt muhakkak mukarrebîndensiniz

قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًا لَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ

43Kâle lehüm mûsâ elkû mâ entüm mülkûn

Mûsâ onlara atın dedi: siz ne atacaksanız

قَالَ لَهُمْ مُوسَىٰ أَلْقُوا مَا أَنْتُمْ مُلْقُونَ

44Fe elkav hibâlehüm veisıyyehüm vekâlû biizzeti fir'avne innâ lenehnül-ğâlibûn

Hemen iplerini ve sopalarını ortaya attılar ve Firavnin ızzeti hakkı için elbette biz galibiz, şüphesiz, dediler

فَأَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ الْغَالِبُونَ

45Fe elkâ mûsâ asâhü fe izâ hiye telkafü mâ ye'fikûn

Mûsâ da Asasını koyuverdi, bir de baktılar ki o, her ne dolap çeviriyorlarsa yutuyor

فَأَلْقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ

46Fe ulkıyes-seharatü sâcidîn

Derhal sihirbazlar secdeye kapandılar

فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سَاجِدِينَ

47Kâlû âmennâ birabbil-âlemîn

«iyman ettik rabbül'âlemîne

قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعَالَمِينَ

48Rabbi mûsâ vehârûn

Musâ ve Hârunun rabbına» dediler

رَبِّ مُوسَىٰ وَهَارُونَ

49Kâle âmentüm lehû kable en âzene leküm innehû lekebîrukümüllezî allemekümüs-sihra felesevfe ta'lemûne le-ukattıanne eydiyeküm ve ercüleküm min hılâfin vele'usallibenneküm ecmeîn

Ona, dedi: ben size izin vermeden iyman ettiniz, anlaşıldı ki o size sihri ta'lim eden büyüğünüzmüş, o halde mutlak yakında bileceksiniz, çaresiz ellerinizi ve ayaklarınızı çaprazına kestireceğim, hem muhakkak hepinizi çarmıha gerdireceğim»

قَالَ آمَنْتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّهُ لَكَبِيرُكُمُ الَّذِي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلَافٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ

50Kâlû lâ dayra innâ ilâ rabbinâ münkalibûn

Dediler: zararı yok, her halde biz rabbımıza döneceğiz

قَالُوا لَا ضَيْرَ ۖ إِنَّا إِلَىٰ رَبِّنَا مُنْقَلِبُونَ

51İnnâ natmeu en yağfira lenâ rabbünâ hatâyânâ en künnâ evvelel-mü'minîn

Her halde biz mü'minlerin evveli olduğumuzdan dolayı rabbımızın bize mağfiret buyuracağını ümid ederiz.

إِنَّا نَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَايَانَا أَنْ كُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِينَ

52Ve evhaynâ ilâ mûsâ en esri biibâdî inneküm müttebeûn

Hem Musâya şu vahyi yerdik: kullarımı gece yürüt çünkü ta'kıb edileceksiniz

۞ وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِي إِنَّكُمْ مُتَّبَعُونَ

53Fe ersele fir'avnü fil-medâ'ini hâşirîn

Firavn de şehirlere asker toplayıcılar gönderdi

فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِي الْمَدَائِنِ حَاشِرِينَ

54İnne hâ'ulâ'i leşirzimetün kalîlûn

Şunlar şübhe yok ki bir şirzimei kaliledirler

إِنَّ هَٰؤُلَاءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ

55Ve innehüm lenâ lağâ'ızûn

Fakat hakkımızda çok gayz besliyorlar

وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَائِظُونَ

56Ve innâ lecemîun hâzirûn

Biz ise uyanık ihtiyatlı bir cem'ıyyet bulunuyoruz. diyordu

وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَاذِرُونَ

57Fe ahracnâhüm min cennâtin veuyûn

Bu suretle bunları bostanlardan, pınarlardan

فَأَخْرَجْنَاهُمْ مِنْ جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ

58Vekünûzin vemakâmin kerîm

Hazinelerden, ve dilrubâ makamlardan çıkardık

وَكُنُوزٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ

59Kezâlike ve evrasnâhâ benî isrâ'îl

Ve onları Beni İsraile miras kıldık

كَذَٰلِكَ وَأَوْرَثْنَاهَا بَنِي إِسْرَائِيلَ

60Fe etbeûhüm müşrikîn

Derken arkalarına düştüler Güneş doğmuştu

فَأَتْبَعُوهُمْ مُشْرِقِينَ

61Felemmâ terâ'el-cem'âni kâle ashâbü mûsâ innâ lemüdrakûn

Vaktâ ki iki cem'ıyyet biribirine göründü Musânın eshabı yakalandık dediler

فَلَمَّا تَرَاءَى الْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَابُ مُوسَىٰ إِنَّا لَمُدْرَكُونَ

62Kâle kellâ inne meiye rabbî seyehdîn

Hayır asla, dedi: rabbım muhakkak benimledir, bana yolunu gösterecektir

قَالَ كَلَّا ۖ إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهْدِينِ

63Fe evhaynâ ilâ mûsâ enidrib biasâkel-behra fenfelaka fekâne küllü firkın ket-tavdil-azîm

Bunun üzerine Musâya «vur Asan ile denize» diye vahyeyledik, vurunca bir infilak etti her bölük koca bir dağ gibi oluverdi

فَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ أَنِ اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْبَحْرَ ۖ فَانْفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ

64Ve ezlefnâ semmel-âharîn

Ötekileri de buraya yanaştırmıştık

وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ الْآخَرِينَ

65Ve enceynâ mûsâ vemen meahû ecmeîn

Musâyı ve maıyyetindekileri tamamen necata çıkardık

وَأَنْجَيْنَا مُوسَىٰ وَمَنْ مَعَهُ أَجْمَعِينَ

66Sümme ağraknel-âharîn

Sonra da ötekileri gark ettik

ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ

67İnne fî zâlike le'âyeten vemâ kâne ekseruhüm mü'minîn

Şübhesiz bunda mutlak bir âyet var, öyle iken ekserîsi mü'min olmadı

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ

68Ve inne rabbeke lehüvel-azîzür-rahîm

Ve şübhesiz ki rabbın o öyle azîz öyle rahîm

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

69Vetlü aleyhim nebe'e ibrâhîm

Onlara İbrahimin kıssasını da oku

وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَاهِيمَ

70İz kâle li-ebîhi vekavmihî mâ ta'büdûn

O bir vakıt babasına ve kavmine: siz neye taparsınız? dedi

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَا تَعْبُدُونَ

71Kâlû na'büdü asnâmen fenazallü lehâ âkifîn

Bir takım putlara taparız da dediler: onlar sayesinde toplanırız

قَالُوا نَعْبُدُ أَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عَاكِفِينَ

72Kâle hel yesmeûneküm iz ted'ûn

Onlar, dedi: dua ettiğiniz vakıt işidirler mi?

قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ

73Ev yenfeûneküm ev yadurrûn

Veya size bir menfeat verir yâhud bir zarar ederler mi

أَوْ يَنْفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ

74Kâlû bel vecednâ âbâ'enâ kezâlike yef'alûn

Yok dediler: atalarımızı bulduk, böyle yapıyorlardı

قَالُوا بَلْ وَجَدْنَا آبَاءَنَا كَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ

75Kâle efera'eytüm mâ küntüm ta'büdûn

Şimdi, dedi: gördünüz a o sizin ve eski atalarınızın taptıklarınızı

قَالَ أَفَرَأَيْتُمْ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ

76Entüm ve âbâ'ukümül-akdemûn

(76-77. âyetler birlikte) Hep onlar benim düşmanım ancak o rabbül'âlemîn başka

أَنْتُمْ وَآبَاؤُكُمُ الْأَقْدَمُونَ

77Fe innehüm adüvvün lî illâ rabbel-âlemîn

Bu âyetin anlamı bir önceki âyetle birlikte verilmiştir.

فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِي إِلَّا رَبَّ الْعَالَمِينَ

78Ellezî halakanî fehüve yehdîn

O ki beni yarattı sonra da bana o hidayet eder

الَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهْدِينِ

79Vellezî hüve yüt'imünî veyeskîn

Ve o ki bana o, yedirir, o içirir,

وَالَّذِي هُوَ يُطْعِمُنِي وَيَسْقِينِ

80Ve izâ meridtü fehüve yeşfîn

Hastalandığım vakıt da bana o şifa verir

وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ

81Vellezî yümîtünî sümme yühyîn

Ve o ki beni öldürür, sonra beni yine diriltir

وَالَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحْيِينِ

82Vellezî atmeu en yağfira lî hatî'etî yevmed-dîn

Ve o ki ceza günü ben onun günahımı afivbuyurmasını niyaz ederim

وَالَّذِي أَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لِي خَطِيئَتِي يَوْمَ الدِّينِ

83Rabbi heb lî hukmen ve elhiknî bis-sâlihîn

Yarab, bana bir huküm ıhsan et ve beni sâlihine ilhak buyur

رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ

84Vec'al lî lisâne sıdkın fil-âhırîn

Ve bana sonrakiler içinde bir «lisanı sıdık» tahsıys eyle

وَاجْعَلْ لِي لِسَانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ

85Vec'alnî min veraseti cennetin-neîm

Ve beni naıym cennetinin varislerinden eyle

وَاجْعَلْنِي مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ

86Veğfir li-ebî innehû kâne minad-dâllîn

Babama da mağfiret buyur, çünkü o yanlış gidenlerden idi

وَاغْفِرْ لِأَبِي إِنَّهُ كَانَ مِنَ الضَّالِّينَ

87Velâ tühzinî yevme yüb'asûn

Ve utandırma beni ba's olunacakları gün

وَلَا تُخْزِنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ

88Yevme lâ yenfeu mâlün velâ benûn

O gün ki ne mal faide verir ne oğulları

يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ

89İllâ men etallâhe bikalbin selîm

Ancak Allaha selim bir kalb ile varan başka

إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ

90Ve uzlifetil-cennetü lilmüttakîn

Hem müttekiler için cennet yaklaştırılmış

وَأُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ

91Vebürrizetil-cehîmü lilğâvîn

Azgınlar için de Cehennem hortlatılmıştır

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ

92Vekîle lehüm eyne mâ küntüm ta'büdûn

(92-93. âyetler birlikte) Ve bunlara hani nerede o Allahın gayrıdan taptıklarınız? Nasıl size yardım ediyorlar veya kendilerini kurtarıyorlar mı? denilmekte

وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ

93Min dûnillâhi hel yensurûneküm ev yentasırûn

Bu âyetin anlamı bir önceki âyetle birlikte verilmiştir.

مِنْ دُونِ اللَّهِ هَلْ يَنْصُرُونَكُمْ أَوْ يَنْتَصِرُونَ

94Fekübkibû fîhâ hüm vel-ğâvûn

Ve arkasından hep onlar o Cehennemin içine fırlatılmaktadır

فَكُبْكِبُوا فِيهَا هُمْ وَالْغَاوُونَ

95Vecünûdü iblîse ecmeûn

(95-96. âyetler birlikte) Ve bütün o İblis orduları onun içinde birbirleriyle çekişirlerken şöyle demektedirler

وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ

96Kâlû vehüm fîhâ yahtasımûn

Bu âyetin anlamı bir önceki âyetle birlikte verilmiştir.

قَالُوا وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ

97Tâllâhi in künnâ lefî dalâlin mübîn

Tallahi biz doğrusu açık bir dalâl içinde imişiz

تَاللَّهِ إِنْ كُنَّا لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ

98İz nüsevvîküm birabbil-âlemîn

Çünkü sizi rabbül'âlemîn seviyyesinde tutuyorduk

إِذْ نُسَوِّيكُمْ بِرَبِّ الْعَالَمِينَ

99Vemâ adallenâ illel-mücrimûn

Ve bizi hep o mücrimler şaşırtmıştı

وَمَا أَضَلَّنَا إِلَّا الْمُجْرِمُونَ

100Femâ lenâ min şâfiîn

Bak şimdi bizim için ne şefaatciler var

فَمَا لَنَا مِنْ شَافِعِينَ

101Velâ sadîkın hamîm

Ne de yakın bir sadîk

وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍ

102Felev enne lenâ kerraten fenekûne minel-mü'minîn

Bari bizim için geriye bir dönmek olsa idi de mü'minlerden olsa idik

فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ

103İnne fî zâlike le'âyeten vemâ kâne ekseruhüm mü'minîn

Şübhesiz bunda mutlak bir âyet var, öyle iken ekserîsi mü'min olmadı

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ

104Ve inne rabbeke lehüvel-azîzür-rahîm

Ve şüphesiz ki rabbın o öyle azîz öyle rahîm

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

105Kezzebet kavmü nûhinil-mürselîn

Nuh kavmı gönderilen Resulleri tekzib etti

كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِينَ

106İz kâle lehüm ahûhüm nûhun elâ tettakûn

O vakıt ki kardeşleri Nuh onlara şöyle demişti: siz Allahdan korkmaz mısınız?

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ

107İnnî leküm rasûlün emîn

Haberiniz olsun ben size gönderilmiş bir Resulüm, bir eminim

إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

108Fettakullâhe ve atîûn

Gelin Allahdan korkun, bana itaat edin

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

109Vemâ es'elüküm aleyhi min ecrin in ecriye illâ alâ rabbil-âlemîn

Buna karşı ben sizden bir ecir de istemiyorum, benim ecrim ancak rabbül'âlemîne aiddir

وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ

110Fettakullâhe ve atîûn

Gelin Allahdan korkun bana itaat edin

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

111Kâlû enü'minü leke vettebeakel-erzelûn

A, dediler: hiç biz sana inanır mıyız? Senin ardına hep o ezrail düşmüş?

۞ قَالُوا أَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ

112Kâle vemâ ilmî bimâ kânû ya'melûn

Benim ne ılmim olabilir? dedi: onlar ne yapıyorlarmış

قَالَ وَمَا عِلْمِي بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

113İn hisâbühüm illâ alâ rabbî lev teş'urûn

Sizin şuurunuz olsa onların hısabı ancak rabbıma aiddir

إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّي ۖ لَوْ تَشْعُرُونَ

114Vemâ enâ bitâridil-mü'minîn

Hem ben iyman edenleri koğmaya me'mur değilim

وَمَا أَنَا بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِينَ

115İn enâ illâ nezîrun mübîn

Ben ancak açık, bir nezirim

إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ مُبِينٌ

116Kâlû le-in lem tentehî yâ nûhu letekûnenne minel-mercûmîn

And ederiz ki dediler; eğer vazgeçmezsen yâ Nuh! Mutlak ve muhakkak recm edilenlerden olacaksın

قَالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يَا نُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمَرْجُومِينَ

117Kâle rabbi inne kavmî kezzebûn

Yâ reb! dedi: anlaşıldı ki kavmim beni tekzib ettiler

قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِي كَذَّبُونِ

118Fefteh beynî vebeynehüm fethan veneccinî vemen meiye minel-mü'minîn

Artık benimle onların arasını nasıl ayırd edeceksen et de bana ve beraberimdeki mü'minlere necat ver

فَافْتَحْ بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَنَجِّنِي وَمَنْ مَعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ

119Fe enceynâhü vemen meahû fil-fülkil-meşhûn

Bunun üzerine biz de onu ve beraberindekileri o dolu gemide necata çıkardık

فَأَنْجَيْنَاهُ وَمَنْ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ

120Sümme ağraknâ ba'dül-bâkîn

Sonra da arkasından kalanları garkettik

ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِينَ

121İnne fî zâlike le'âyeten vemâ kâne ekseruhüm mü'minîn

Şübhesiz bunda mutlak bir âyet var

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ

122Ve inne rabbeke lehüvel-azîzür-rahîm

öyle iken ekserîsi mü'min olmadı ve şübhesiz ki rabbın, o öyle azîz, öyle rahîm

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

123Kezzebet âdünil-mürselîn

Âd, gönderilen Resulleri tekzib etti

كَذَّبَتْ عَادٌ الْمُرْسَلِينَ

124İz kâle lehüm ahûhüm hûdün elâ tettakûn

O vakıt ki kardeşleri Hûd onlara demişti: siz Allahdan korkmaz mısınız?

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ

125İnnî leküm rasûlün emîn

Haberiniz olsun ki ben size gönderilmiş bir Resulüm' emînim

إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

126Fettakullâhe ve atîûn

Gelin Allahdan korkun ve bana itaat edin

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

127Vemâ es'elüküm aleyhi min ecrin in ecriye illâ alâ rabbil-âlemîn

Buna karşı ben sizden bir ecir de istemiyorum. benim ecrim ancak rabbül'âlemîne aiddir

وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ

128Etebnûne bikülli rîin âyeten ta'besûn

Siz her tepeye bir alâmet bina eder eğlenir misiniz?

أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ آيَةً تَعْبَثُونَ

129Vetettahızûne masânia lealleküm tahlüdûn

Bir takım masnuat da ediniyorsunuz ki sanki muhalled kalacaksınız

وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ

130Ve izâ bataştüm bataştüm cebbârîn

Hem tuttuğunuz vakıt merhametsiz, cebbarcasına tutuyorsunuz

وَإِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ

131Fettakullâhe ve atîûn

Artık Allahdan korkun ve bana itaat edin

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

132Vettakullezî emeddeküm bimâ ta'lemûn

O Allahdan korkun ki size o bildiğiniz şeylere imdad buyordu

وَاتَّقُوا الَّذِي أَمَدَّكُمْ بِمَا تَعْلَمُونَ

133Emeddeküm bi-en'âmin vebenîn

En'am, oğullar

أَمَدَّكُمْ بِأَنْعَامٍ وَبَنِينَ

134Vecennâtin veuyûn

Cennet gibi bağlar, bahçeler, menba'lar ile size imdad buyurmakta

وَجَنَّاتٍ وَعُيُونٍ

135İnnî ahâfü aleyküm azâbe yevmin azîm

Cidden ben size büyük bir günün azâbından korkuyorum

إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ

136Kâlû sevâ'un aleynâ eveazte em lem tekün minel-vâizîn

Sen, dediler: ha va'zetmişin ha va'zedenlerden olmamışın bizce müsavidir

قَالُوا سَوَاءٌ عَلَيْنَا أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُنْ مِنَ الْوَاعِظِينَ

137İn hâzâ illâ hulükul-evvelîn

Bu sırf eskilerin âdeti

إِنْ هَٰذَا إِلَّا خُلُقُ الْأَوَّلِينَ

138Vemâ nehnü bimüazzebîn

Biz ta'zib olunmayız

وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ

139Fekezzebûhü fe ehleknâhüm inne fî zâlike le'âyeten vemâ kâne ekseruhüm mü'minîn

Diye onu tekzib ettiler de kendilerini helâk ediverdik. Şübhesiz bunda mutlak bir âyet var, öyle iken ekserîsi mü'min olmadı

فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَاهُمْ ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ

140Ve inne rabbeke lehüvel-azîzür-rahîm

Ve şübhesiz ki rabbın o, öyle azîz öyle rahîm

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

141Kezzebet semûdül-mürselîn

Semûd gönderilen Resulleri tekzib etti

كَذَّبَتْ ثَمُودُ الْمُرْسَلِينَ

142İz kâle lehüm ahûhüm sâlihun elâ tettakûn

O vakıt ki kardeşleri Salih onlara demişti: Allahdan korkmaz mısınız?

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَالِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ

143İnnî leküm rasûlün emîn

Haberiniz olsun ki ben size gönderilmiş bir Resulüm, eminim

إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

144Fettakullâhe ve atîûn

Gelin Allahdan korkun ve bana itaat edin

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

145Vemâ es'elüküm aleyhi min ecrin in ecriye illâ alâ rabbil-âlemîn

Buna karşı ben sizden bir ecir istemiyorum, benim ecrim ancak rabbül'âlemîne aiddir

وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ

146Etütrakûne fî mâ hâhünâ âminîn

Siz burada emn-ü eman ile bırakılacak mısınız?

أَتُتْرَكُونَ فِي مَا هَاهُنَا آمِنِينَ

147Fî cennâtin veuyûn

O Cennetler, pınarlar

فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ

148Vezürûin venahlin tal'uhâ hadîm

Lâtıf tal'ı sarkmış hurmalar, ekinler içinde

وَزُرُوعٍ وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ

149Vetenhitûne minel-cibâli büyûten fârihîn

Ki bir de dağlardan keyfli keyfli evler yontuyorsunuz

وَتَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا فَارِهِينَ

150Fettakullâhe ve atîûn

Gelin Allahdan korkun da bana itaat eyleyin

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

151Velâ tütîû emral-müsrifîn

İtaat etmeyin o kimselere ki

وَلَا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ

152Ellezîne yüfsidûne fil-erdı velâ yüslihûn

yer yüzünü gesada verirler de islâh etmezler

الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ

153Kâlû innemâ ente minel-müsehharîn

Sen dediler: çok büyülenmişlerdensin

قَالُوا إِنَّمَا أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ

154Mâ ente illâ beşerun mislünâ fe ti bi'âyetin in künte minas-sâdikîn

Sen bizim gibi bir beşerden başka nesin? Haydi bir âyet getir eğer sadıklardan isen

مَا أَنْتَ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنَا فَأْتِ بِآيَةٍ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ

155Kâle hâzihî nâkatün lehâ şirbün veleküm şirbü yevmin ma'lûm

Ha, dedi: işte bir naka ona bir şirb hakkı' size de ma'lûm bir günün şirb hakkı

قَالَ هَٰذِهِ نَاقَةٌ لَهَا شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَعْلُومٍ

156Velâ temessûhâ bisû'in feye'huzeküm azâbü yevmin azîm

Sakın ona bir kötülükle ilişmeyin ki o yüzden sizi büyük bir günün azâbı yakalar

وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ

157Feakarûhâ fe asbehû nâdimîn

Derken onu vurdular, fakat nâdim oldular

فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا نَادِمِينَ

158Fe ahazehümül-azâbü inne fî zâlike le'âyeten vemâ kâne ekseruhüm mü'minîn

Çünkü kendilerini azâb yakalayıverdi şüphesiz bunda mutlak bir âyet var öyle iken ekserîsi mü'min olmadı

فَأَخَذَهُمُ الْعَذَابُ ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ

159Ve inne rabbeke lehüvel-azîzür-rahîm

Ve şüphesiz rabbın o, öyle azîz öyle rahîm

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

160Kezzebet kavmü lûtınil-mürselîn

Lût kavmı gönderilen Resulleri tekzib etti

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ الْمُرْسَلِينَ

161İz kâle lehüm ahûhüm lûtun elâ tettakûn

O vakıt ki kadeşleri Lût onlara demişti: siz Allahdan korkmaz mısınız?

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ

162İnnî leküm rasûlün emîn

Haberiniz olsun ben size gönderilmiş bir Resulüm, eminim

إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

163Fettakullâhe ve atîûn

Gelin Allahdan korkun da bana itaat edin

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

164Vemâ es'elüküm aleyhi min ecrin in ecriye illâ alâ rabbil-âlemîn

Buna karşı ben sizden bir ecir de istemiyorum, benim ecrim ancak rabbül'âlemîne aiddir

وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ

165Ete'tûnez-zükrâne minel-âlemîn

Âlemîn içinden erkeklere mi gidiyorsunuz?

أَتَأْتُونَ الذُّكْرَانَ مِنَ الْعَالَمِينَ

166Vetezerûne mâ halaka leküm rabbüküm min ezvâciküm bel entüm kavmün âdûn

Bırakıyorsunuz da sizin için yarattığı çiftleri? Doğrusu siz insanlıktan çıkmış bir kavimsiniz

وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ ۚ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ

167Kâlû le-in lem tentehî yâ lûtu letekûnenne minel-mühracîn

And ederiz ki dediler vazgeçmezsen ya Lût, mutlak ve muhakkak çıkarılanlardan olacaksın

قَالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يَا لُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِينَ

168Kâle innî liameliküm minel-kâlîn

Ben, dedi: doğrusu sizin amelinize buğz edenlerdenim

قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُمْ مِنَ الْقَالِينَ

169Rabbi neccinî ve ehlî mimmâ ya'melûn

Yâ rabb! Beni ve ehlimi bunların amellerinin şumundan halâs et

رَبِّ نَجِّنِي وَأَهْلِي مِمَّا يَعْمَلُونَ

170Fenecceynâhü ve ehlehû ecmeîn

Biz de onu ve ehlini temamen halâs ettik

فَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِينَ

171İllâ acûzen fil-ğâbirîn

ancak bir acüze kaldı

إِلَّا عَجُوزًا فِي الْغَابِرِينَ

172Sümme demmernel-âharîn

Sonra geridekileri hep tedmir eyledik

ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِينَ

173Ve emtarnâ aleyhim mataran fesâ'e matarul-münzerîn

Ve üzerlerine öyle bir yağmur yağdırdık ki ne fena idi o münzerin yağmuru

وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَطَرًا ۖ فَسَاءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِينَ

174İnne fî zâlike le'âyeten vemâ kâne ekseruhüm mü'minîn

Şübhesiz bunda mutlak bir âyet var, öyle iken ekserîsi mü'min olmadı

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ

175Ve inne rabbeke lehüvel-azîzür-rahîm

Ve şübhesiz ki rabbın o, öyle azîz öyle rahîm

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

176Kezzebe ashâbül-eyketil-mürselîn

Eshabı Eyke gönderilen Resulleri tekzib etti

كَذَّبَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ

177İz kâle lehüm şüaybün elâ tettakûn

O Vakit ki Şuayb onlara demişti: siz Allahdan korkmaz mısınız?

إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ

178İnnî leküm rasûlün emîn

Haberiniz olsun ben size gönderilmiş bir Resulüm, emînim

إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

179Fettakullâhe ve atîûn

Gelin Allahdan korkun ve bana itaat edin

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

180Vemâ es'elüküm aleyhi min ecrin in ecriye illâ alâ rabbil-âlemîn

Buna karşı sizden bir ecir istemiyorum, benim ecrim ancak rabbül'âlemîne aiddir

وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ

181Evfül-keyle velâ tekûnû minel-mühsirîn

Ölçeği tam ölçün de hak yiyenlerden olmayın

۞ أَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُخْسِرِينَ

182Vezinû bil-kıstâsil-müstakîm

Ve doğru terazi ile tartın

وَزِنُوا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيمِ

183Velâ tebhasün-nâse eşyâ'ehüm velâ ta'sev fil-erdı müfsidîn

Halkın eşyalarını değerinden düşürmeyin ve yer yüzünü ihtilâlcılıkla fesada vermeyin

وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ

184Vettakullezî halakaküm vel-cibilletel-evvelîn

O sizi ve sizden evvelki cibileti yaratan hâlıktan korkun

وَاتَّقُوا الَّذِي خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الْأَوَّلِينَ

185Kâlû innemâ ente minel-müsehharîn

Sen, dediler: muhakkak sihirlilerdensin

قَالُوا إِنَّمَا أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ

186Vemâ ente illâ beşerun mislünâ ve in nazunnüke leminel-kâzibîn

Sen bizim gibi bir beşerden başka nesin, doğrusu biz seni her halde yalancılardan sanıyoruz

وَمَا أَنْتَ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنَا وَإِنْ نَظُنُّكَ لَمِنَ الْكَاذِبِينَ

187Fe eskıt aleynâ kisefen mines-semâ'i in künte minas-sâdikîn

Üzerimize Semâdan bir kıt'ayı düşürüver haydi sâdıklardan isen

فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِنَ السَّمَاءِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ

188Kâle rabbî a'lemü bimâ ta'melûn

Rabbım a'lemdir, dedi: yaptıklarınıza

قَالَ رَبِّي أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ

189Fekezzebûhü fe ahazehüm azâbü yevmiz-zulleti innehû kâne azâbe yevmin azîm

Hasılı onu tekzib ettiler, kendilerini de o zulle gününün azâbı alıverdi ki o cidden büyük bir günün azâbı idi

فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ ۚ إِنَّهُ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ

190İnne fî zâlike le'âyeten vemâ kâne ekseruhüm mü'minîn

Şüphesiz bunda mutlak bir âyet var, öyle iken ekserîsi mü'min olmadı

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ

191Ve inne rabbeke lehüvel-azîzür-rahîm

Ve şüphesiz ki rabbın o, öyle azîz öyle rahîm

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

192Ve innehû letenzîlü rabbil-âlemîn

Ve hakıkat bu (kur'an) rabbül'âlemînin şübhesiz bir tenkizilidir

وَإِنَّهُ لَتَنْزِيلُ رَبِّ الْعَالَمِينَ

193Nezele bihir-rûhul-emîn

Onu Ruhı emîn indirdi

نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ

194Alâ kalbike litekûne minel-münzirîn

Senin kalbin üzerine ki o münzirlerden olasın

عَلَىٰ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ

195Bilisânin arabiyyin mübîn

Açık parlak bir Arabi lisan ile

بِلِسَانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ

196Ve innehû lefî zübüril-evvelîn

Hem o şübhesiz evvelkilerin kitablarında da var

وَإِنَّهُ لَفِي زُبُرِ الْأَوَّلِينَ

197Evelem yekün lehüm âyeten en ya'lemehû ulemâ'u benî isrâ'îl

Onu Beni İsrail ulemasının bilmesi de onlara bir âyet (bir delil) değil mi

أَوَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ آيَةً أَنْ يَعْلَمَهُ عُلَمَاءُ بَنِي إِسْرَائِيلَ

198Velev nezzelnâhü alâ ba'dıl-a'cemîn

Eğer onu Arabca bilmiyenlerin birine indirseydik de

وَلَوْ نَزَّلْنَاهُ عَلَىٰ بَعْضِ الْأَعْجَمِينَ

199Fekara'ehû aleyhim mâ kânû bihî mü'minîn

o kendilerine kıraet etse idi yine iyman etmiyeceklerdi

فَقَرَأَهُ عَلَيْهِمْ مَا كَانُوا بِهِ مُؤْمِنِينَ

200Kezâlike seleknâhü fî kulûbil-mücrimîn

Biz onu mücrimlerin kalblerine öyle sokmuşuzdur.

كَذَٰلِكَ سَلَكْنَاهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ

201Lâ yü'minûne bihî hattâ yeravül-azâbel-elîm

İyman etmezler ana tâ o elim azâbı görecekleri deme kadar

لَا يُؤْمِنُونَ بِهِ حَتَّىٰ يَرَوُا الْعَذَابَ الْأَلِيمَ

202Feye'tiyehüm bağteten vehüm lâ yeş'urûn

Ki geliversin de kendilerine ansızın, hiç farkında değillerken

فَيَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ

203Feyakûlû hel nehnü münzarûn

Desinler ki acaba bize bir müsaade edilir mi?

فَيَقُولُوا هَلْ نَحْنُ مُنْظَرُونَ

204Efebiazâbinâ yesta'cilûn

Ya şimdi azâbımızı iviyorlar mı?

أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ

205Efera'eyte in metta'nâhüm sinîn

Gördün a artık onlara senelerce zevk ettirsek

أَفَرَأَيْتَ إِنْ مَتَّعْنَاهُمْ سِنِينَ

206Sümme câ'ehüm mâ kânû yûadûn

Sonra kendilerine edilen vaid gelip çatarsa

ثُمَّ جَاءَهُمْ مَا كَانُوا يُوعَدُونَ

207Mâ ağnâ anhüm mâ kânû yümetteûn

O yaşatıldıkları zevkın kendilerine hiç faidesi olmıyacaktır

مَا أَغْنَىٰ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يُمَتَّعُونَ

208Vemâ ehleknâ min karyetin illâ lehâ münzirûn

Maamafih biz hangi memleketi helâk ettikse her halde onu inzar edenler olmuştur

وَمَا أَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنْذِرُونَ

209Zikrâ vemâ künnâ zâlimîn

İhtar edilmiştir, ve biz zulmetmiş değilizdir

ذِكْرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَالِمِينَ

210Vemâ tenezzelet bihiş-şeyâtîn

Ve bunu Şeytanlar indirmedi

وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّيَاطِينُ

211Vemâ yenbağî lehüm vemâ yestatîûn

Bu onlara hem yaraşmaz hem güçleri yetmez?

وَمَا يَنْبَغِي لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ

212İnnehüm anis-sem'i lema'zûlûn

Onlar işitmekten sureti kat'ıyyede azledilmişlerdir

إِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ

213Felâ ted'u meallâhi ilâhen âhara fetekûne minel-müazzebîn

Binaenaleyh sakın Allah ile beraber diğer bir ilâha çağırma ki o ta'zib edileceklerden olmıyasın

فَلَا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَٰهًا آخَرَ فَتَكُونَ مِنَ الْمُعَذَّبِينَ

214Ve enzir aşîratekel-akrabîn

Hem en yakın hısımlarını inzar et

وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ

215Vehfid cenâhake limenittebeake minel-mü'minîn

Ve sana ittiba' eden mü'minlere kanadını indir

وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ

216Fe in asavke fekul innî berî'un mimmâ ta'melûn

Bunun üzerine sana ısyan ederlerse ben sizin amellerinizden beriim de

فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تَعْمَلُونَ

217Vetevekkel alel-azîzir-rahîm

Ve o, azîz rahime mütevekkil ol

وَتَوَكَّلْ عَلَى الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ

218Ellezî yerâke hîne takûm

O ki görüyor kıyam ettiğin vakıt seni

الَّذِي يَرَاكَ حِينَ تَقُومُ

219Vetakallübeke fis-sâcidîn

Ve secdekârlar içinde dolaşmanı

وَتَقَلُّبَكَ فِي السَّاجِدِينَ

220İnnehû hüves-semîul-alîm

Çünkü o öyle semi öyle alîmdir

إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ

221Hel unebbi'uküm alâ men tenezzelüş-şeyâtîn

Haber vereyim mi size Şeytanlar kimin üzerine inerler?

هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَىٰ مَنْ تَنَزَّلُ الشَّيَاطِينُ

222Tenezzelü alâ külli effâkin esîm

Vebal yüklenici her bir sahtekâr üzerine inerler

تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ

223Yülkûnes-sem'a ve ekseruhüm kâzibûn

Onlar kulak verirler ve ekseri yalan söylerler

يُلْقُونَ السَّمْعَ وَأَكْثَرُهُمْ كَاذِبُونَ

224Veş-şüarâ'u yettebiuhümül-ğâvûn

Şairler, bunların arkasına da çapkınlar, sapkınlar düşer

وَالشُّعَرَاءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغَاوُونَ

225Elem tera ennehüm fî külli vâdin yehîmûn

Görmez misin bunlar her vâdide hayran olurlar

أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِي كُلِّ وَادٍ يَهِيمُونَ

226Ve ennehüm yakûlûne mâ lâ yef'alûn

hem de onlar yapmıyacakları şeyleri söylerler

وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ

227İllellezîne âmenû veamilüs-sâlihâti vezekerullâhe kesîran ventasarû min ba'di mâ zulimû veseya'lemüllezîne zalemû eyye münkalebin yenkalibûn

Ancak iyman edip iyi ameller işliyenler ve Allahı çok zikredenler ve kendilerine zulmedildikten sonra öclerini alanlar müstesna, yarın bilecek o zulmedenler hangi ınkılâba münkalib olacaklar

إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَذَكَرُوا اللَّهَ كَثِيرًا وَانْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا ۗ وَسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ

Şuarâ Suresi: Arapçası, Okunuşu ve Türkçe Meali