Tâhâ Suresi: Arapçası, Okunuşu ve Türkçe Meali

Bismillâhirrahmânirrahîm

Rahmân, Rahîm Allahın ismiyle

1Tâ Hâ

Ta Ha

2Mâ enzelnâ aleykel-kur'âne liteşkâ

Kur'anı sana bedbaht olasın diye indirmedik

3İllâ tezkiraten limen yahşâ

Ancak saygısı olana tezkir için

4Tenzîlen mimmen halakal-erda ves-semâvâtil-ulâ

Bir tenzil olarak indirdik o yaradandan ki hem Arzı yarattı hem o yüksek yüksek Gökleri

5Er-rahmânü alel-arşistevâ

O rahmâni Arş üzerine istivâ buyurdu

6Lehû mâ fis-semâvâti vemâ fil-erdı vemâ beynehümâ vemâ tehtes-serâ

Bütün Semavâttakiler ve bütün Arzdakiler ve bütün bunların aralarındakiler ve bütün yerin dibindekiler hep onun

7Ve in techer bil-kavli fe innehû ya'lemüs-sirra ve ahfâ

Sen bu sözü ı'lan edeceksen de o hem sirri bilir hem daha gizlisini

8Allâhü lâ ilâhe illâ hüve lehül-esmâ'ul-husnâ

Allah, başka tanrı yok ancak o Hep onundur o en güzel isimler (esmâihusnâ)

9Vehel etâke hadîsü mûsâ

Hem geldi mi Musânın kıssası sana?

10İz ra'â nâran fekâle li-ehlihimküsû innî ânestü nâran leallî âtîküm minhâ bikabesin ev ecidü alen-nâri hüdâ

Bir vakıt o beni ateş gördü de ehline durun, dedi: benim gözüme bir ateş ilişti belki size ondan bir yalın getiririm, yâhud üzerinde bir kılağuz bulurum

11Felemmâ etâhâ nûdiye yâ mûsâ

Vaktâki ona vardı kendine şöyle nidâ olundu

12İnnî enâ rabbüke fehla' na'leyke inneke bil-vâdil-mükaddesi tuvâ

Ya Musâ haberin olsun benim, ben rabbım, hemen papuşlarını çıkar çünkü sen mukaddes vadide tuvadasın

13Ve enehtertüke festemi' limâ yûhâ

Ve ben, seni ıhtiyar buyurdum şimdi verilecek vahyi dinle

14İnnenî enallâhü lâ ilâhe illâ enâ fe'büdnî ve akımis-salâte lizikrî

Hakıkaten benim ben Allah, benden başka ilâh yok. Onun için bana ıbadet et ve zikrim için namaz kıl.

15İnnes-sâate âtiyetün ekâdü uhfîhâ litüczâ küllü nefsin bimâ tes'â

Çünkü saat muhakkak gelecek, ben, hemen hemen onu gizliyorum ki her nefis sa'yiyle cezalansın,

16Felâ yasuddenneke anhâ men lâ yü'minü bihâ vettebea hevâhü feterdâ

binaenaleyh sakın ona inanmayıp da kendi hevasına uyan kimse seni ondan alıkoymasın sonra helâk olursun

17Vemâ tilke biyemînike yâ mûsâ

O yeminindeki de ne ya Musâ?

18Kâle hiye asâye etevekke'u aleyhâ ve ehüşşü bihâ alâ ğanemî veliye fîhâ me'âribü uhrâ

O dedi: asâm, üzerine dayanırım ve onunla davarlarıma yaprak çırparım, benim onda daha diğer hacetlerim de vardır

19Kâle elkıhâ yâ mûsâ

Buyurdu ki bırak onu ya Musâ!

20Fe elkâhâ fe izâ hiye hayyetün tes'â

Bıraktı ne baksın o bir yılan olmuş koşuyor

21Kâle huzhâ velâ tahaf senüîdühâ sîratehel-ûlâ

Tut onu, buyurdu: ve korkma biz onu evvelki sîretine iade edeceğiz

22Vedmüm yedeke ilâ cenâhike tahruc beydâ'e min ğayri sû'in âyeten uhrâ

Bir de elini koynuna sok, çıksın bembeyaz bir afetsiz diğer bir âyet olarak

23Linüriyeke min âyâtinel-kübrâ

ki sana en büyük âyetlerimizden gösterelim

24İzheb ilâ fir'avne innehû tağâ

Git Fir'avna zira o pek azdı

25Kâle rabbişrah lî sadrî

Dedi: ya rab! benim göğsüme genişlik ver

26Veyessir lî emrî

Ve bana işimi kolaylaştır

27Vehlül ukdeten min lisânî

Ve dilimden ukdeyi çöz

28Yefkahû kavlî

Sözümü iyi anlasınlar

29Vec'al lî vezîran min ehlî

Ve bana ehlimden bir vezir ver

30Hârûne ahî

o Kardeşim Harunu

31Uşdüd bihî ezrî

Onunla sırtımı pekit

32Ve eşrikhü fî emrî

Ve onu işimde şerik et

33Key nüsebbihake kesîrâ

Ki seni çok tesbih edelim

34Venezkürake kesîrâ

Ve çok zikreyleyelim

35İnneke künte binâ basîrâ

Şüphe yok ki sen bizi görüp duruyorsun

36Kâle kad ûtîte sü'leke yâ mûsâ

Haydi! Buyurdu: irdirildin dileğine ya Musâ

37Velakad menennâ aleyke merraten uhrâ

Şanım hakkı için biz lûtfeylemiştik sana diğer bir def'a daha

38İz evhaynâ ilâ ummike mâ yûhâ

O vakıt ki anana verilen şu ilhamı verdik

39Enikzifîhi fit-tâbûti fekzifîhi fil-yemmi felyülkıhil-yemmü bis-sâhili ye'huzhü adüvvün lî veadüvvün lehû ve elkaytü aleyke mehabbeten minnî velitüsnea alâ aynî

Onu tabut içine koy da deryayı bırak derya da onu sahile, bıraksın, onu hem bana düşman hem ona düşman biri alsın, ve üzerine benden bir sevgi koydum ki hem nezaretim altında yetiştirilesin

40İz temşî uhtüke fetakûlü hel edüllüküm alâ men yekfülühû feraca'nâke ilâ ummike key takarra aynühâ velâ tehzene vekatelte nefsen fenecceynâke minel-ğammi vefetennâke fütûnen felebiste sinîne fî ehli medyene sümme ci'te alâ kaderin yâ mûsâ

O vakıt hemşiren gidiyor da diyordu: «ona iyi bakacak birini buluvereyim mi size?» Bu suretle seni anana iade ettik ki gözü aydın olsun da mahzun olmasın, hem bir adam öldürdün de seni gamdan kurtardık, ve türlü mihnetlerle seni imtihan ettik bu sebeble senelerce Ehli Medyen içinde kaldın, sonra da bir kader üstüne geldin ya Musâ

41Vestana'tüke linefsî

Ben seni kendim için yetiştirdim

42İzheb ente ve ahûke bi'âyâtî velâ teniyâ fî zikrî

Git âyetlerimle sen ve biraderin Ve benim zikrimde gevşeklik etmeyin

43İzhebâ ilâ fir'avne innehû tağâ

Fir'avna gidin çünkü o pek azdı

44Fekûlâ lehû kavlen leyyinen leallehü yetezekkeru ev yahşâ

Varın da ona belki dinler veya korkar diye yumuşak dille söyleyin

45Kâlâ rabbenâ innenâ nahâfü en yefruta aleynâ ev en yatğâ

Rabbenâ dediler, korkarız ki bize şiddetle saldırır, yâhud tuğyanını artırır

46Kâle lâ tahâfâ innenî meakümâ esmeu ve erâ

Korkmayın buyurdu: çünkü ben sizinle beraberim, işitirim ve görürüm

47Fe tiyâhü fekûlâ innâ rasûlâ rabbike fe ersil meanâ benî isrâ'île velâ tüazzibhüm kad ci'nâke bi'âyetin min rabbike ves-selâmü alâ menittebeal-hüdâ

Haydin varın da ona deyin ki haberin olsun biz rabbının Resulleriyiz, artık Benî İsraîli bizimle gönder ve onları ta'zib etme, biz sana rabbından bir âyetle geldik, selâm da doğruya tabi' olanadır

48İnnâ kad ûhiye ileynâ ennel-azâbe alâ men kezzebe vetevellâ

İnan ki bize şöyle vahyolundu: her halde azâb, tekzib edin yüz çevirenedir

49Kâle femen rabbükümâ yâ mûsâ

Hele, dedi: sizin rabbınız kim ya Musâ?

50Kâle rabbünellezî a'tâ külle şey'in halkahû sümme hedâ

Bizim dedi: rabbımız her şey'e hılkatini veren sonra da yolunu gösterendir

51Kâle femâ bâlül-kurûnil-ûlâ

Dedi: ya öyle ise kurunıûlânın hali ne?

52Kâle ilmühâ inde rabbî fî kitâbin lâ yadıllü rabbî velâ yensâ

Onun dedi: ılmi rabbımın ındinde bir kitabdadır, rabbım şaşmaz ve unutmaz

53Ellezî ceale lekümül-erda mehden veseleke leküm fîhâ sübülen ve enzele mines-semâ'i mâ'en fe ahracnâ bihî ezvâcen min nebâtin şettâ

O ki sizin Arzı bir beşik yaptı ve onda size yollar açtı ve Semadan bir su indirdi de bu sebeble muhtelif nebattan çiftler çıkarmaktayız

54Külû ver'av en'âmeküm inne fî zâlike le'âyâtin li-ûlin-nühâ

Hem yiyiniz hem hayvanlarınızı güdünüz, her halde bunda ülinnühâ için çok âyetler var

55Minhâ halaknâküm vefîhâ nüîdüküm veminhâ nühricüküm târaten uhrâ

Sizi o Arzdan yarattık, yine sizi ona iade edeceğiz hem de ondan sizi diğer bir def'a daha çıkaracağız

56Velakad eraynâhü âyâtinâ küllehâ fekezzebe ve ebâ

Kasem olsun biz, ona âyetlerimizin hepsini gösterdik, öyle iken o yine yalan dedi dayattı

57Kâle eci'tenâ litühricenâ min erdınâ bisihrike yâ mûsâ

Sen, dedi: sihrinle bizi yerimizden çıkarmak için mi geldin bize ya Musâ!

58Felene'tiyenneke bisihrin mislihî fec'al beynenâ vebeyneke mev'iden lâ nühlifühû nehnü velâ ente mekânen süvâ

O halde bilmiş ol ki biz de onun gibi bir sihir sana yapacağız, şimdi sen, seninle aramızda bir mîad ta'yin et ki ne senin ne bizim hulf etmiyeceğimiz denk bir mahall olsun

59Kâle mev'idüküm yevmüz-zîneti ve en yühşeran-nâsü duhâ

Size mîad, dedi: ziynet günü ve nâsın toplanacağı kuşluk vakti

60Fetevellâ fir'avnü fecemea keydehû sümme etâ

Bunun üzerine Fir'avn tedbire girişti, bütün hîlesini derdi topladı da sonra geldi

61Kâle lehüm mûsâ veyleküm lâ tefterû alallâhi keziben feyüshiteküm biazâbin vekad hâbe menifterâ

Musâ onlara veyl sizlere, dedi: Allaha yalanı iftira etmeyin sonra bir azâb ile kökünüzü keser, filhakıka iftira eden hâib oldu

62Fetenâzeû emrahüm beynehüm ve eserrun-necvâ

Şöyle ki: aralarında işlerine kavraştılar ve gizli fısıldaştılar

63Kâlû in hâzâni lesâhirâni yürîdâni en yühricâküm min erdıküm bisihrihimâ veyezhebâ bitarîkatikümül-müslâ

Her halde dediler: bunlar iki sihirbaz, sizi yerinizden çıkarmak ve nümunei imtisal olan tariukatınızı gidermek istiyorlar

64Fe ecmiû keydeküm sümmetû saffen vekad eflehal-yevme menista'lâ

siz de bütün hîlenize ittifak edin, sonra da saf halinde gelin, bu gün üstün gelen, muhakkak felâhı buldu

65Kâlû yâ mûsâ immâ en tülkıye ve immâ en nekûne evvele men elkâ

Ya Musâ! Dediler: ya at, yâhud ilk atan biz olalım

66Kâle bel elkû fe izâ hibâlühüm veisıyyühüm yühayyelü ileyhi min sihrihim ennehâ tes'â

Haydin siz atın dedi, ne baksın onların ipleri ve sopaları sihirlerinden ona öyle tahyil olunuyor ki cidden bunlar koşuyorlar

67Fe evcese fî nefsihî hîfeten mûsâ

Birdenbire Musâ içinde bir nevi' korku duydu

68Kulnâ lâ tahaf inneke entel-a'lâ

Korkma dedik: çünkü sensin üstün sen

69Ve elkı mâ fî yemînike telkaf mâ saneû innemâ saneû keydü sâhirin velâ yüflihus-sâhiru haysü etâ

Ve elindekini bırakıver, o onların yaptıklarını yalar yutar, çünkü onların yaptıkları sırf sihirbaz hîlesidir, sihirbaz ise her nerede olsa felâh bulmaz

70Fe ulkıyes-seharatü sücceden kâlû âmennâ birabbi hârûne vemûsâ

Binnetice bütün sihirbazlar secdeye kapandılar, Harun ile Musânın rabbına iyman ettik dediler

71Kâle âmentüm lehû kable en âzene leküm innehû lekebîrukümüllezî allemekümüs-sihra fele'ukattıanne eydiyeküm ve ercüleküm min hılâfin vele'usallibenneküm fî cüzûin-nahli veleta'lemünne eyyünâ eşeddü azâben ve ebkâ

Ya! Dedi: ben size izin vermeden ona iyman ettiniz ha? O her halde size sihri öğreten büyüğünüz, o halde ahdim olsun ben ve elbet sizin ellerinizi ve ayaklarınızı çaprazlama keseceğim ve elbette sizleri hurma dallarına asacağım, ve her halde bileceksiniz ki hangimiz azâbca daha şiddetli ve daha bakalı?

72Kâlû len nü'sirake alâ mâ câ'enâ minel-beyyinâti vellezî fetaranâ fekdı mâ ente kâdın innemâ takdî hâzihil-hayâted-dünyâ

İhtimali yok dediler: bize gelen bu açık mu'cizelere ve bizi yaratana karşı seni tercih edemeyiz, artık neye hukmün geçer, ne yapabilirsen yap, senin olsa olsa bu Dünya hayata hukmün geçer

73İnnâ âmennâ birabbinâ liyağfira lenâ hatâyânâ vemâ ekrahtenâ aleyhi mines-sihri vellâhü hayrun ve ebkâ

Doğrusu biz günahlarımıza ve bizi zorladığın sihre karşı bize mağrifet etsin diye rabbımıza iyman ettik, Allah, hem daha hayırlı hem daha bakalıdır

74İnnehû men ye'ti rabbehû mücrimen fe inne lehû cehenneme lâ yemûtü fîhâ velâ yehyâ

Her kim rabbına mücrim olarak varırsa şüphesiz ki ona Cehennem var onda ne ölür ne dirilir

75Vemen ye'tihî mü'minen kad amilas-sâlihâti fe ûlâ'ike lehümüd-deracâtül-ulâ

Her kim de ona mü'min olarak salih ameller işlemiş bir halde varırsa işte onlara en yüksek dereceler var

76Cennâtü adnin tecrî min tehtihel-enhâru hâlidîne fîhâ vezâlike cezâ'u men tezekkâ

Adin Cennetleri altından nehirler akar, onlarda muhalled olarak kalacaklar, ve o işte temizlenen kimsenin mükâfatı

77Velakad evhaynâ ilâ mûsâ en esri biibâdî fedrib lehüm tarîkan fil-behri yebesen lâ tahâfü deraken velâ tahşâ

Ve filhakıka Musâya şöyle vahyettik: kullarımla geceleyin yürü de onlara denizde kuru bir yol aç, yetişilmekten korkmazsın ve perva etmezsin

78Fe etbeahüm fir'avnü bicünûdihî feğaşiyehüm minel-yemmi mâ ğaşiyehüm

Derken Firavn ordulariyle onları ta'kıb etti, kendilerini de deryadan saran sarıverdi

79Ve adalle fir'avnü kavmehû vemâ hedâ

Velhasıl Firavn kavmini dalâlete sürükledi, hidayete götürmedi

80Yâ benî isrâ'île kad enceynâküm min adüvviküm vevâadnâküm cânibat-tûril-eymene venezzelnâ aleykümül-menne ves-selvâ

Ey Benî İsraîl! Sizi düşmanınızdan kurtardık ve size Tûrun sağ tarafına va'd verdik ve üzerinize kudret helvası ve bıldırcın indirdik

81Külû min tayyibâti mâ razaknâküm velâ tatğav fîhi feyehille aleyküm ğadabî vemen yehlil aleyhi ğadabî fekad hevâ

Size verdiğimiz rızıkların en hoşlarından yeyin ve hakkında tuğyan etmeyin ki sonra üzerinize gadabım iner, her kim üzerine de gadabım inerse o uçuruma gider

82Ve innî lağaffârun limen tâbe ve âmene veamile sâlihan sümmehtedâ

Bununla beraber şübhe yok ki ben, tevbe eden ve iyman edip salih amel yapan, sonra da doğru giden kimse için gaffarım

83Vemâ a'celeke an kavmike yâ mûsâ

Hem seni acele ile kavminden geçiren, ne ya Musâ?

84Kâle hüm ûlâ'i alâ eserî veaciltü ileyke rabbi literdâ

Onlar, dedi, benim izim üzerindeler ve ben sana acele ettim ki rabbım hoşnud olasın

85Kâle fe innâ kad fetennâ kavmeke min ba'dike ve adallehümüs-sâmiriyy

Amma dedi: biz senin ardından kavmini fitneye düşürdük, Sâmirî onları şaşırttı

86Feracea mûsâ ilâ kavmihî ğadbâne esifen kâle yâ kavmi elem yeidküm rabbüküm va'den hasenen efatâle aleykümül-ahdü em eradtüm en yehille aleyküm ğadabün min rabbiküm fe ahleftüm mev'idî

Derhal Musâ kavmine gadabnâk esefnâk olarak döndü, ey kavmim dedi: rabbiniz size güzel bir va'd va'detmedi mi? Zaman mı uzadı? Yoksa üzerinize rabbinizden bir gadab inmesini arzu ettinizde mi bana olan va'dinize hulfettiniz

87Kâlû mâ ahlefnâ mev'ideke bimelkinâ velâkinnâ hummilnâ evzâran min zînetil-kavmi fekazefnâhâ fekezâlike elkas-sâmiriyy

(87-88. âyetler birlikte) Biz dediler, senin va'dine kendiliğimizden hulfetmedik ve lâkin o kavmin ziynetinden bir takım ağırlıklar yüklenmiş idik, onları ateşe attık, kezalik sâmirî de bıraktı derken onlara bir dana, böğürmesi var bir cesed çıkardı, bunun üzerine dediler ki işte bu sizin ilâhınız ve Musânın ilâhı fakat unuttu

88Fe ahrace lehüm iclen ceseden lehû huvârun fekâlû hâzâ ilâhüküm ve ilâhû mûsâ fenesiy

Bu âyetin anlamı bir önceki âyetle birlikte verilmiştir.

89Efelâ yeravne ellâ yerciu ileyhim kavlen velâ yemlikü lehüm darran velâ nef'â

Şu hakikati görmüyorlar mı idi ki o onlara bir söz iade edemiyor ve kendilerine ne bir zarar ne de bir menfaat iriştirmeğe malik olamıyordu

90Velakad kâle lehüm hârûnü min kablü yâ kavmi innemâ fütintüm bihî ve inne rabbekümür-rahmânü fettebiûnî ve atîû emrî

Kasem olsun ki önceden Hârun onlara: Ey kavmin siz bununla sırf bir fitneye tutuldunuz ve doğrusu sizin rabbınız ancak Rahmandır, gelin bana tâbi' olun ve emrime itaat edin demişti

91Kâlû len nebraha aleyhi âkifîne hattâ yercia ileynâ mûsâ

Biz dediler: bunun başına devam edip durmaktan asla ayrılmayız tâ dönünciye kadar bize Musa

92Kâle yâ hârûnü mâ meneake iz ra'eytehüm dallû

Ey Hârun, dedi, sana ne mani' oldu da bunların dalâlete düştüklerini gödüğün vakıt

93Ellâ tettebiani efeasayte emrî

benim ardımca gelmedin, emrime ısyan mı ettin

94Kâle yebne umme lâ te'huz bilihyetî velâ bira'sî innî haşîtü en takûle ferrakte beyne benî isrâ'île velem terkub kavlî

Ey anamın oğlu dedi, sakalımı başımı tutma, emîn ol ki dediğime bakmadın da Benî İsraîl arasına tefrika düşürdün dersin diye korktum

95Kâle femâ hatbüke yâ sâmiriyy

Ya ey sâmirî, senin derdin ne?

96Kâle basurtü bimâ lem yebsurû bihî fekabadtü kabdaten min eserir-rasûli fenebeztühâ vekezâlike sevvelet lî nefsî

ben dedi, onların görmediklerini gördüm de Resulün izinden bir avuç avuçladım da onu attım, ve bana nefsim böyle hoş gösterdi

97Kâle fezheb fe inne leke fil-hayâti en takûle lâ misâse ve inne leke mev'iden len tühlefehû venzur ilâ ilâhikellezî zalte aleyhi âkifen lenüharrikannehû sümme lenensifennehû fil-yemmi nesfâ

Haydi, dedi, defol, çünkü sana hayatta şöyle demek var, temas yok, hem sana bir vaîd var ki ona aslâ hulfedilmiyeceksin, o başını bekleyip durduğun ilâhına da bak, her halde biz onu yakacağız da yakacağız, sonra da kül edip onu muhakkak deryaya dökeceğiz

98İnnemâ ilâhükümüllâhüllezî lâ ilâhe illâ hüve vesia külle şey'in ilmâ

sizin ilâhınız ancak o Allahdır ki ondan başka ilâh yok, o ılmi ile her şey'i kuşatmıştır

99Kezâlike nakussu aleyke min enbâ'i mâ kad sebaka vekad âteynâke min ledünnâ zikrâ

İşte sana böyle - ya Muhammed - geçmişin mühim haberlerinden kıssa naklediyoruz, şübhe yok ki sana ledünnümüzden bir zikir verdik

100Men a'rada anhü fe innehû yehmilü yevmel-kıyâmeti vizrâ

Her kim ondan yüz çevirirse şübhesiz o, Kıyamet günü bir vebal yüklenecek

101Hâlidîne fîhi vesâ'e lehüm yevmel-kıyâmeti himlâ

Ebediyyen onun altında kalacaklar ki onlar içir Kıyamet günü o ne fena yüktür

102Yevme yünfahu fis-sûri venehşürul-mücrimîne yevme'izin zürkâ

O gün ki sur üfürülecek ve mücrimler o gün göm gök mahşeri toplayacağız

103Yetahâfetûne beynehüm in lebistüm illâ aşrâ

«Ondan fazla durmadınız» diye aralarında gizli gizli konuşacaklar

104Nehnü a'lemü bimâ yakûlûne iz yakûlü emselühüm tarîkaten in lebistüm illâ yevmâ

Gidişce en beri benzerleri «bir günden fazla durmadınız» deyince ne diyeceklerini biz biliriz

105Veyes'elûneke anil-cibâli fekul yensifühâ rabbî nesfâ

Bir de sana dağlardan soruyorlar, binaenaleyh de ki: rabbım onları un ufra edip savuracak da

106Feyezeruhâ kâan safsafâ

Yerlerini düpedüz bomboş bırakacak

107Lâ terâ fîhâ ivecen velâ emtâ

Onda ne bir eğrilik ne bir yumruluk göremiyeceksin

108Yevme'izin yettebiûned-dâiye lâ ivece lehû vehaşeatil-asvâtü lirrahmâni felâ tesmeu illâ hemsâ

O gün da'vetçiye ı'vicasız tebe'ıyyet edecekler öyle ki Rahmanın heybetinden sesler kısılmıştır, artık bir hışıltıdan başka bir şey işitmezsin

109Yevme'izin lâ tenfeuş-şefâatü illâ men ezine lehür-rahmânü veradıye lehû kavlâ

O gün şefaat faide vermez, ancak Rahmânın izin verdiği ve sözüne razı olduğu kimse müstesnâ

110Ya'lemü mâ beyne eydîhim vemâ halfehüm velâ yühîtûne bihî ilmâ

O onların önlerindekini ve arkalarındakini bilir, onlar ise onu ılmen ihata edemezler

111Veanetil-vücûhü lilhayyil-kayyûmi vekad hâbe men hamele zulmâ

Ve bütün yüzler o hayyü kayyuma baş eğmiş ve bir zulüm yüklenen cidden hâib olmuştur

112Vemen ya'mel minas-sâlihâti vehüve mü'minün felâ yahâfü zulmen velâ hadmâ

Her kim de mü'min olarak salih amellerden işlerse o vakıt o, ne bir zulümden korkar, ne çiğnenmeden

113Vekezâlike enzelnâhü kur'ânen arabiyyen vesarrafnâ fîhi minel-veîdi leallehüm yettakûne ev yühdisü lehüm zikrâ

Ve işte onu böyle Arabî bir Kur'an olarak indirdik ve bunda vaîydden türlü şekilde tekrar yaptık, ki belki korunur takvâ yolunu tutarlar, yahud da o, onlara bir zikr ihdas eyler

114Feteâlallâhül-melikül-hakku velâ ta'cel bil-kur'âni min kabli en yükdâ ileyke vehyühû vekul rabbi zidnî ilmâ

Demek ki Allah o hak şehinşah yüksek, çok yüksek, maamafih sana vahyi tamam edilmeden evvel Kur'anı acele etme ve de ki «rabbım artır beni ılimce»

115Velakad ahidnâ ilâ âdeme min kablü fenesiye velem necid lehû azmâ

Filhakıka bundan evvel Âdeme ahid verdik de unuttu ve biz onda bir azim bulmadık

116Ve iz kulnâ lilmelâ'iketiscüdû li'âdeme fesecedû illâ iblîse ebâ

Ve düşün o vaktı ki: Melâikeye «Âdem için secde edin» dedik, hemen secde ettiler, ancak İblîs dayattı

117Fekulnâ yâ âdemü inne hâzâ adüvvün leke velizevcike felâ yühricennekümâ minel-cenneti feteşkâ

Bunun üzerine biz de ya Âdem dedik: haberin olsun bu sana ve zevcene düşmandır, sakın sizi Cennetten çıkarmasın ki sonra bedbaht olursun

118İnne leke ellâ tecûa fîhâ velâ ta'râ

Çünkü senin acıkmaman, çıplak kalmaman oradadır

119Ve enneke lâ tazme'u fîhâ velâ tadhâ

Ve sen orada susamazsın ve Güneşte yanmazsın

120Fevesvese ileyhiş-şeytânü kâle yâ âdemü hel edüllüke alâ şeceratil-huldi vemülkin lâ yeblâ

Derken Şeytan ona vesvese verdi: ey Âdem! sana kılâğuzluk edeyim mi Huld ağacına ve çürümez mülke? Dedi

121Fe ekelâ minhâ febedet lehümâ sev'âtühümâ vetafikâ yahsıfâni aleyhimâ min verakıl-cenneti veasâ âdemü rabbehû feğavâ

Bunun üzerine ikisi de ondan yediler, derhal kendilerine kötü yerleri açılıverdi ve üzerlerine Cennet yaprağından yamamağa başladılar ve Âdem rabbına asîy oldu da şaşkın düştü

122Sümmectebâhü rabbühû fetâbe aleyhi vehedâ

Sonra rabbı onu ıstıfa etti de tevbesini kabul buyurdu ve yol gösterdi

123Kâlehbitâ minhâ cemîan ba'duküm liba'dın adüvvün fe immâ ye'tiyenneküm minnî hüden femenittebea hüdâye felâ yadıllü velâ yeşkâ

Buyurdu ki: inimiz ikiniz de oradan hepiniz, ba'zınız ba'zınıza düşman olarak, sonra ne zaman size benden bir hidayetçi gelir de her kim hidayetçime uyarsa işte o dalâlete düşmez ve bedbaht olmaz

124Vemen a'rada an zikrî fe inne lehû meîşeten danken venehşüruhû yevmel-kıyâmeti a'mâ

Her kim de zikrimden yüz çevirirse ona dar bir maışet vardır ve onu Kıyamet günü kör olarak haşrederiz

125Kâle rabbi lime haşertenî a'mâ vekad küntü basîrâ

Rabbım beni niçin kör olarak haşrettin, halbuki ben gözlü idim der

126Kâle kezâlike etetke âyâtünâ fenesîtehâ vekezâlikel-yevme tünsâ

Buyurur ki: öyle, sana âyetlerimiz geldi de onları unuttun, bugün de böyle bırakılacaksın

127Vekezâlike neczî men esrafe velem yü'min bi'âyâti rabbihî veleazâbül-âhırati eşeddü ve ebkâ

Ve işte rabbının âyâtına iyman etmeyip israf edeni biz böyle cezalandıracağız ve elbette o Âhıret azâbı daha şiddetli ve daha bakalıdır

128Efelem yehdi lehüm kem ehleknâ kablehüm minel-kurûni yemşûne fî mesâkinihim inne fî zâlike le'âyâtin li-ûlin-nühâ

Daha onları şu irşad etmedi mi? Ki kendilerinden evvel nice kurûn helâk etmişiz, onların meskenlerinde yürüyüp duruyorlar, her halde bunda ıbret alacak aklı olanlar için çok âyetler var

129Velevlâ kelimetün sebakat min rabbike lekâne lizâmen ve ecelün müsemmâ

Rabbından bir kelime sebketmiş olmasa idi her halde azâb lizam olurdu fakat müsemmâ bir ecel var

130Fesbir alâ mâ yakûlûne vesebbih bihamdi rabbike kable tulûiş-şemsi vekable ğurûbihâ vemin ânâ'il-leyli fesebbih ve atrâfen-nehâri lealleke terdâ

O halde dediklerine sabret de rabbına hamdile tesbih eyle: Güneş doğmadan evvel: gece saatlerinde de tesbih et gündüzün etrafın da ki rızaya irebilesin

131Velâ temüddenne ayneyke ilâ mâ metta'nâ bihî ezvâcen minhüm zehratel-hayâtid-dünyâ lineftinehüm fîhi verizku rabbike hayrun ve ebkâ

Ve sakın öyle şey'e gözlerini uzatma ki biz onun hakkında kâfirleri fitneye düşürmek için onunla bir kaç çiftini Dünya hayatın cici bicisinden zevkıyab etmişizdir, halbuki rabbının rızkı hem daha hayırlı, hem daha bakalıdır

132Ve mür ehleke bis-salâti vestabir aleyhâ lâ nes'elüke rizkan nehnü nerzükuke vel-âkıbetü littakvâ

Hem ehline de namaz ile emret hem de kendin ona sabrile devam eyle, biz senden bir rızk istemiyoruz. Biz seni merzuk ederiz ve âkıbet takvânındır

133Vekâlû levlâ ye'tînâ bi'âyetin min rabbihî evelem te'tihim beyyinetü mâ fis-suhufil-ûlâ

Birde rabbından bir âyet getirse ya! Dediler, yâ kendilerine evvelki kitablardakinin beyyinesi gelmedimi ki?

134Velev ennâ ehleknâhüm biazâbin min kablihî lakâlû rabbenâ levlâ erselte ileynâ rasûlen fenettebia âyâtike min kabli en nezille venahzâ

Eğer biz onları bundan evvel âzâb ile ihlâk etmiş olsa idik derlerdi ki o rabbımız! Ne olurdu bize bir Resul gönderseydin de biz zelil ve rüsvay olmadan evvel âyetlerine ittiba etseydik

135Kul küllün müterabbisun feterabbasû feseta'lemûne men ashâbüs-sırâtıs-seviyyi vemenihtedâ

De ki hep beklemekte, bekleyin bakalım çünkü yakında bileceksiniz: doğru yol sahibleri kimler? ve doğru giden kim?